Wprowadzenie numeracji porządkowej działek w Warszawie w 1784 roku jako element modernizacji przestrzeni miejskiej

Marta Kuc-Czerep

DOI: 10.21858/msr.56.01

Nr woluminu: 56

Wróć do wydania

Wróć do listy wydań

W niniejszym artykule podjęte zostało zagadnienie związane z wprowadzeniem numeracji porządkowej działek na obszarze warszawskiej aglomeracji miejskiej w 1784 r. Z inicjatywą przeprowadzenia tego przedsięwzięcia wystąpiła powołana przez króla Stanisława Augusta Komisja Lokacyjna, której zadaniem było oszacowanie kosztów i zebranie odpowiednich funduszy na przygotowanie koszar dla Gwardii Pieszej Koronnej, Gwardii Konnej Koronnej, Gwardii Pieszej Litewskiej oraz Artylerii Koronnej. Zadanie nadania numeracji działkom wykonała Komisja Brukowa działająca pod kierunkiem Michała Jerzego Mniszcha marszałka wielkiego koronnego. W efekcie w 1784 r. powstała rękopiśmienna taryfa tzw. podatku łokciowego, w druku zaś ukazała się taryfa składki na koszary. Decyzja o nadaniu numerów porządkowych działkom w Warszawie wpisała się w nurt działań związanych z porządkowaniem przestrzeni miejskiej podejmowanych w krajach oświeceniowej Europy. To rozwiązanie służyło z jednej strony zwiększeniu kontroli nad mieszkańcami miast, miało ułatwić pobór podatków i werbunek do wojska. Z drugiej strony zapewniało lepszą orientację w przestrzeni miasta, co było istotne z punktu widzenia prowadzenia działalności handlowej i funkcjonowania rynku nieruchomości.

MSR_56_01_Kuc-Czerep

100 lat planowania przestrzennego w Polsce na przykładzie Warszawy Lata 1946–1961

Anna Wieczorek, Magnolia Gorzelak

DOI: 10.21858/msr.56.03

Nr woluminu: 56

Wróć do wydania

Wróć do listy wydań

Artykuł dotyczy planu krajowego, planów regionalnych oraz planów miejscowych sporządzanych na podstawie dekretu z dnia 2 kwietnia 1946 r. o planowym zagospodarowaniu przestrzennym kraju. Najwięcej uwagi poświęcono planom miejscowym, ponieważ to one przesądzały o kształcie przestrzeni polskich miast. W niezbędnym zakresie odniesiono się również do innych aktów prawa, mających w latach 1946–1961 wpływ na wyznaczanie terenów pod lokalizację obiektów budowlanych. To drugi w cyklu artykułów, których celem jest przybliżenie czytelnikom przepisów dotyczących planowania przestrzennego w Polsce w latach 1928–2025. Ilustracją są plany Warszawy.

MSR_56_03_Wieczorek_Gorzelak

100 lat planowania przestrzennego w Polsce na przykładzie Warszawy. Lata 1928–1946

Anna Wieczorek, Magnolia Gorzelak

DOI: 10.21858/msr.53.03

Nr woluminu: 53

Wróć do wydania

Wróć do listy wydań

Artykuł dotyczy planów zabudowania sporządzanych na podstawie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli. Otwiera cykl artykułów, których celem jest przybliżenie czytelnikom przepisów dotyczących planowania przestrzennego w Polsce z lat 1928–2025 oraz omówienie procedowanych na ich podstawie planów, przesądzających o kształtowaniu miast. Ilustracją są plany Warszawy. W artykule zachowano oryginalną pisownię występującą w aktach prawa okresu międzywojennego.

MSR_53_03_Wieczorek_GorzelakPobierz

error: Content is protected !!