Beata Stelmach-Fita
DOI: 10.21858/msr.53.01
Nr woluminu: 53
W Polsce obserwujemy obecnie proces kształtowania się modelu zintegrowanego planowania rozwoju, rozumianego w różnorodny sposób. Równolegle trwająca reforma systemu planowania przestrzennego nie rozwiązała wszystkich problemów związanych z chaosem przestrzennym. Implementacja dyrektywy 2007/2/WE INSPIRE w zakresie technicznych rekomendacji dotyczących tematu danych „zagospodarowanie przestrzenne” nie została dotychczas w pełni zrealizowana. W tych warunkach tworzenie części graficznej miejscowego planu ogólnego (POG) stanowi istotne wyzwanie. Tym zagadnieniom poświęcony jest cykl trzech artykułów pod wspólnym tytułem cyklu Harmonizacja zbiorów danych o zagospodarowaniu przestrzennym. Zaprezentowane zostaną wnioski z wybranych badań analityczno-empirycznych prowadzonych w latach 2011–2013 oraz 2016–2021, wskazujących na ograniczenia w dostępie do danych o istniejącym zagospodarowaniu przestrzennym oraz o lokalizacjach decyzji inwestycyjnych. Analizie poddane zostaną również przepisy prawa mające wpływ na zakres i formę części graficznej planu ogólnego, przedstawione zostaną praktyczne aspekty tworzenia POG oraz rekomendacje legislacyjne i techniczne, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby doprecyzowania obowiązkowych elementów planu dotyczących warstwy informacyjnej w odniesieniu do przepisów odrębnych. Niniejszy artykuł porusza problematykę rosnącej roli zintegrowanego planowania rozwoju, wymagającego dobrej jakości zbiorów danych o zagospodarowaniu przestrzennym oraz wyraża opinię autorki w jakim stopniu zaimplementowano ww. rekomendacje w warunkach polskich.